Promihood

Plattform der neuesten Nachrichten und Trends

Uncategorized

Jeroen Dijsselbloem Ouders

Jeroen Dijsselbloem Ouders

Jeroen Dijsselbloem Ouders:Dijsselbloem bracht zijn jeugd door in Stratum en zijn adolescentie aan het Eckart College, waar hij tot . Hoewel hij persoonlijk geen enkele religie beoefent, komt hij uit een rooms-katholiek gezin. Zijn beide ouders waren opvoeders; zijn vader gaf Engels, terwijl zijn moeder op basisscholen werkte. Hij volgde zijn opleiding aan de.

Landbouwuniversiteit Wageningen en richtte zijn studie op bedrijfseconomie terwijl hij landbouweconomie studeerde. Nadat hij in afstudeerde aan University College Cork met een graad in bedrijfseconomie, ging hij aan de slag voor respectievelijk de Europese delegatie en de PvdA-fractie in de Tweede Kamer.

Hij werkte tot het punt waarop hij werd weggeroepen naar het ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij. Dijsselbloem was van tot tot in de gemeenteraad van Wageningen, gedurende welke tijd hij van tot. In maart werd Dijsselbloem beëdigd als interim-lid van de Tweede Kamer, waar hij deelnam aan de beleidsdiscussies over veiligheid, immigratie en stedelijke vraagstukken.

Door de nederlaag van de PvdA bij de verkiezingen van mei kon hij geen herverkiezing winnen. Na een periode te hebben gewerkt voor een adviesbureau in Leusden, keerde hij in november terug naar het Nederlandse parlement om Peter Rehwinkel over te nemen als zittende.De parlementsverkiezingen resulteerden in de herverkiezing van Dijsselbloem in zijn functie. In de aanloop naar deze verkiezingen voerde hij samen met partijgenoten Diederik Samsom en Staf Depla campagne als lid van de “Red Engineers”-factie.

Sindsdien is hij in de Tweede Kamer onder meer actief met het inburgeringsbeleid en het vreemdelingenbeleid. Daarnaast heeft hij gevochten tegen gewelddadige computerspelletjes en seksistische videoclips. Hij verklaarde op september dat hij graag een wending zou zien in het debat met de islam, waarbij hij erop wees dat er in dat debat met conservatieve leiders te veel werd gepraat en dat het beter zou zijn om het met progressieve moslims te voeren.

Hij gaf aan dat hij graag een wending in het debat zou zien omdat er in dat debat met conservatieve leiders te veel werd gepraat. In hetzelfde jaar was Dijsselbloem hoofd van het parlementaire onderzoek. de commissie Dijsselbloem, die haar conclusies in de maand februari aan het publiek heeft gepresenteerd.

In november werd hij benoemd tot minister van Financiën in het kabinet onder leiding van Rutte II. Halverwege de maand december van hetzelfde jaar kwam zijn naam vaak naar voren als een potentiële kandidaat om Jean-Claude Juncker te vervangen als voorzitter van de Eurogroep, het overleg dat plaatsvindt tussen de ministers van Financiën van de zeventien landen die de euro gebruiken .

In januari was hij de enige formele sollicitant voor deze functie en hij werd in dezelfde maand voor de functie geselecteerd. In juli won Dijsselbloem de herverkiezing als hoofd van de Eurogroep. Als vertegenwoordiger van de Eurogroep was het zijn verantwoordelijkheid om met Griekenland te onderhandelen over de Griekse staatsschuldencrisis. In juli kon de Europese Raad hierover een consensus bereiken.


Tijdens een interview met de Frankfurter Allgemeine Zeitung in de maand maart beantwoordde hij een vraag over de mate van solidariteit tussen landen in de noordelijke en zuidelijke regio’s van de euro. In het begin stond hij op de kandidatenlijst; hij was daar echter niet tevreden mee en wilde hoger op de lijst komen te staan.

Zelfs na alle commotie besloot de leiding van de partij hem op zijn plaats te houden. Dijsselbloem won bij de verkiezingen van maart het op één na hoogste aantal voorkeurstemmen binnen de PvdA, achter partijleider Lodewijk Asscher.Dijsselbloem maakte vlak voor de beëdiging van het nieuwe kabinet Rutte III, na een periode van enkele maanden als vertrekkend.

minister van Financiën, bekend te stoppen met politiek. Hij maakte duidelijk dat hij ‘het werk in de Kamer niet meer kon betalen’, dat hij ‘zich bezwaard voelde’ en dat hij ‘niet de vuurkracht had om de PvdA weer op de been te helpen’. Hij nam in oktober ontslag als parlementslid, ondanks het feit dat hij ‘het werk in de Kamer niet meer kon betalen’. De reactie van de media was overwegend kritisch van aard.

In de NRC en de Volkskrant kwam kiezersfraude aan de orde, de Telegraaf verwees naar het gedrag van hanen en Het Financieele Dagblad sprak “ongemakkelijk” uit. Tot januari bleef hij voorzitter van de Eurogroep.In de maand augustus bracht Dijsselbloem een ​​boek uit met de titel De Eurocrisis.

Daarin onderzoekt hij zijn tijd als voorzitter van de Eurogroep, evenals het probleem met de Europese staatsschuld en in het bijzonder de situatie met de Griekse staatsschuld. Sinds september draagt ​​hij met een weekstuk bij aan Het Financieele Dagblad. Vanaf het allereerste begin diende hij als.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *